Ο Τζώνυ Θεοδωρίδης δεν είναι απλώς ένα πρόσωπο της τηλεόρασης. Είναι ένας άνθρωπος με ιστορίες που δεν “πουλιούνται” εύκολα, γιατί δεν έχουν τίτλο και κάμερα.
Μια από αυτές τις ιστορίες είναι η φιλία του με την Ελένη Μενεγάκη, μια σχέση που ξεκίνησε πολύ πριν οι δύο τους γίνουν ονόματα γνωστά στο ευρύ κοινό.
Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο Θεοδωρίδης αποκάλυψε ότι οι δύο τους μεγάλωσαν σχεδόν στην ίδια γειτονιά, στη Φωκίωνος Νέγρη, και ότι τα παιδικά τους χρόνια ήταν γεμάτα απλές, καθημερινές στιγμές. Εκείνη την εποχή, δεν υπήρχαν κάμερες, social media ή τηλεοπτικά πλατό. Υπήρχαν μόνο δρόμοι, αυλές, παρέες και η αίσθηση ότι ο κόσμος είναι μικρός και φτιαγμένος για παιχνίδι.
Η φιλία τους, όπως την περιγράφει ο ίδιος, δεν ήταν κάτι “μεγάλο” ή “δραματικό”. Ήταν απλά μια παρέα που περνούσε καλά, μια σχέση που δεν χρειάστηκε να στηθεί πάνω σε τίτλους και δημόσιες εμφανίσεις. Και ίσως γι’ αυτό να έχει κρατήσει μέσα του τόσο έντονα: γιατί ήταν αληθινή, πριν γίνει ζωή στα περιοδικά.
Ο Θεοδωρίδης μίλησε με νοσταλγία για εκείνες τις μέρες, όταν οι άνθρωποι ήταν απλοί και οι φιλίες δημιουργούνταν χωρίς κανένα σκηνικό. Και αυτή η εικόνα είναι σχεδόν σπάνια σήμερα. Στον κόσμο της showbiz, όπου οι σχέσεις συχνά ανακοινώνονται, “διαφημίζονται” ή χρησιμοποιούνται για public image, η ιδέα ότι δύο μεγάλα ονόματα της ελληνικής τηλεόρασης είχαν μια απλή, παιδική φιλία είναι σαν να βλέπεις μια παλιά φωτογραφία που ξαφνικά σου θυμίζει πως κάποτε όλα ήταν πιο ανθρώπινα.
Το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο ότι ο Θεοδωρίδης και η Μενεγάκη μοιράστηκαν κοινές αναμνήσεις. Είναι ότι αυτή η φιλία δείχνει πως πίσω από τα φώτα και τα πλατό, υπάρχει μια ζωή που δεν αλλάζει: η ανάγκη για ανθρώπους, για παρέες, για συνδέσεις που ξεκινούν από το τίποτα και καταλήγουν να σημαίνουν πολλά.
Και αυτό είναι το νόημα της ιστορίας. Όχι ότι δύο διάσημοι άνθρωποι ήταν παιδικοί φίλοι. Αλλά ότι κάποιοι άνθρωποι δεν ξεχνάνε ποτέ τις ρίζες τους, και ότι οι πιο αληθινές σχέσεις δεν χρειάζονται “φαντασία” για να γίνουν σημαντικές. Αρκεί να είναι πραγματικές.
Αναρτήσεις
