Η θάλασσα του Αιγαίου έχει δει πολλά. Εκείνο το βράδυ όμως, ανοιχτά της Χίου, είδε ξανά το ίδιο έργο να παίζεται με το πιο σκληρό φινάλε.
Μια καταδίωξη, ένα ταχύπλοο φορτωμένο ανθρώπινες ζωές, λίγα δευτερόλεπτα πανικού και μετά… σιωπή. Μέχρι στιγμής, ο απολογισμός μιλά για 15 νεκρούς. Και κάθε αριθμός έχει όνομα που ίσως δεν μάθουμε ποτέ.
Πώς ξεκίνησαν όλα
Βραδινές ώρες, στη θαλάσσια περιοχή κοντά στο Μυρσινίδι Χίου, περιπολικό σκάφος του Λιμενικού εντοπίζει ταχύπλοο με μετανάστες να κινείται χωρίς φώτα. Κλασική εικόνα. Το σκάφος καλείται να σταματήσει με ηχητικά και φωτεινά σήματα. Δεν σταματά. Αντίθετα, σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, επιχειρεί να διαφύγει, αλλάζοντας πορεία.
Εκεί ξεκινά το ντόμινο. Το ταχύπλοο κάνει επικίνδυνους ελιγμούς και, μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα, συγκρούεται με την πλευρά του σκάφους του Λιμενικού. Η σύγκρουση είναι βίαιη. Το ταχύπλοο ανατρέπεται και βυθίζεται. Άνθρωποι, παιδιά, γυναίκες, όλοι στη θάλασσα. Χωρίς σωσίβια. Χωρίς χρόνο.
Η επιχείρηση διάσωσης
Αμέσως στήνεται επιχείρηση έρευνας και διάσωσης. Περιπολικά του Λιμενικού, ελικόπτερα, ιδιωτικά σκάφη με δύτες. Η θάλασσα “χτενίζεται” μέσα στη νύχτα. Από το νερό ανασύρονται 25 διασωθέντες, πολλοί τραυματισμένοι, ανάμεσά τους και ανήλικοι. Μεταφέρονται στο νοσοκομείο της Χίου. Μία γυναίκα δεν τα καταφέρνει και καταλήγει.
Λίγο αργότερα, αρχίζουν να εντοπίζονται οι σοροί. Άνθρωποι που δεν πρόλαβαν να παλέψουν. Άλλοι εγκλωβίστηκαν, άλλοι χτυπήθηκαν, άλλοι απλώς χάθηκαν στο σκοτάδι. Ο αριθμός των νεκρών ανεβαίνει στους 15.
Τα ερωτήματα που μένουν
Η επίσημη ανακοίνωση του Λιμενικού μιλά για μη συμμόρφωση του ταχύπλοου, για επικίνδυνους ελιγμούς και για σύγκρουση. Όμως, όπως πάντα σε τέτοιες υποθέσεις, τα ερωτήματα είναι περισσότερα από τις απαντήσεις:
Πόσα άτομα επέβαιναν συνολικά στο σκάφος;
Υπήρχε υπερφόρτωση;
Πώς εξελίχθηκε ακριβώς η σύγκρουση;
Θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί το μοιραίο;
Οι έρευνες συνεχίζονται, οι καταθέσεις θα δοθούν, τα πορίσματα θα γραφτούν. Όμως οι νεκροί δεν γυρίζουν πίσω.
Η σκληρή πραγματικότητα
Αυτό δεν ήταν “ατύχημα”. Ήταν άλλη μία τραγωδία στη ρουτίνα της μεταναστευτικής κρίσης. Διακινητές που παίζουν κορώνα-γράμματα ζωές. Κράτη που κυνηγούν σκάφη μέσα στη νύχτα. Και στη μέση άνθρωποι που μπήκαν σε ένα φουσκωτό πιστεύοντας ότι θα φτάσουν σε μια καλύτερη ζωή.
Ανοιχτά της Χίου, εκείνο το βράδυ, η θάλασσα δεν ξεχώρισε κανέναν. Πήρε απλώς ό,τι της έδωσαν.
Αναρτήσεις
