Κάπου εδώ δεν μιλάμε απλά για ένα ακόμη περιστατικό που πέρασε στα ψιλά… μιλάμε για μια υπόθεση που χτυπάει κατευθείαν στον πυρήνα της εμπιστοσύνης.
Εκεί που οι γονείς στέλνουν τα παιδιά τους για να μάθουν γράμματα, φαίνεται πως κάποιοι φρόντιζαν να τους μάθουν… άλλα «μαθήματα».
Η σύλληψη 34χρονης καθηγήτριας γυμνασίου στην Καλλιθέα έχει προκαλέσει πραγματικό σοκ. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η ίδια φέρεται να μην περιοριζόταν στον ρόλο της εκπαιδευτικού, αλλά να εμπλεκόταν ενεργά στη διακίνηση ναρκωτικών, με αποδέκτες –το πιο ανατριχιαστικό απ’ όλα– ανήλικους μαθητές.
Η υπόθεση αποκαλύφθηκε σχεδόν κινηματογραφικά, μετά από έλεγχο της ομάδας ΔΙΑΣ σε πάρκο της περιοχής, όπου εντοπίστηκε μαζί με μαθητή. Αυτό που ξεκίνησε ως ένας τυπικός έλεγχος, κατέληξε σε ξετύλιγμα μιας ιστορίας που κανείς δεν θα ήθελε να είναι αληθινή. Στην κατοχή της βρέθηκαν ποσότητες ουσιών, μεταξύ των οποίων και κάνναβη σε μορφή που παραπέμπει σε εύκολη διάθεση.
Και κάπου εδώ αρχίζουν τα πραγματικά δύσκολα ερωτήματα. Γιατί δεν μιλάμε για μια «εκτός σχολείου» δραστηριότητα. Οι καταγγελίες αναφέρουν ότι η συγκεκριμένη καθηγήτρια κινούνταν κανονικά μέσα στο σχολικό περιβάλλον και, εκτός ωραρίου ή και αμέσως μετά το μάθημα, φέρεται να έδινε ακόμη και τσιγάρα και ουσίες σε μαθητές. Δηλαδή, από δασκάλα… σε «προμηθευτή».
Το ακόμα πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι υπήρχαν ήδη ψίθυροι και αναφορές για περίεργη δραστηριότητα από τις αρχές του έτους. Και όμως, χρειάστηκε να φτάσουμε στη σύλληψη για να επιβεβαιωθεί το μέγεθος του προβλήματος. Πόσα πράγματα χάνονται τελικά «μέσα στον θόρυβο» μέχρι να γίνει το κακό;
Η έρευνα στο σπίτι της αποκάλυψε συσκευασίες με μικροποσότητες ουσιών, κάτι που ενισχύει το σενάριο της διακίνησης. Δεν μιλάμε δηλαδή για μια προσωπική «παραστρατημένη» επιλογή, αλλά για μια δραστηριότητα που –αν επιβεβαιωθεί πλήρως– είχε δομή και επανάληψη.
Η ίδια αφέθηκε ελεύθερη με περιοριστικούς όρους, όμως το θέμα δεν σταματά εκεί. Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι μόνο τι έκανε εκείνη, αλλά πώς φτάσαμε στο σημείο να συμβαίνει κάτι τέτοιο μέσα σε ένα σχολείο.
Όταν ο άνθρωπος που υποτίθεται ότι διαμορφώνει χαρακτήρες, γίνεται κομμάτι ενός τόσο σκοτεινού κυκλώματος, τότε το πρόβλημα δεν είναι μεμονωμένο. Είναι βαθύτερο. Και είναι επικίνδυνο.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το θέμα δεν είναι απλά μια σύλληψη. Είναι η εικόνα που μένει: μια τάξη που αντί για γνώση, ίσως έκρυβε κάτι πολύ πιο βαρύ.
Και αυτό, όσο κι αν προσπαθήσει κανείς να το «μαζέψει», δεν μαζεύεται εύκολα.

