Η στιγμή που πολλοί περίμεναν – και άλλοι περίμεναν για να κρίνουν – ήρθε. Ο γιος του Στάθης Αγγελόπουλος, γνωστός πλέον ως Kira May Cry, παρουσίασε τον πρώτο του δίσκο με τίτλο «Πληγές» και απέδειξε ότι δεν σκοπεύει να ζήσει απλά στη σκιά ενός μεγάλου ονόματος.
Η παρουσίαση του άλμπουμ δεν ήταν μια τυπική μουσική βραδιά. Είχε χαρακτήρα, είχε συναίσθημα και – κυρίως – είχε εκείνη τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στο παλιό και το νέο. Από τη μία, το βαρύ λαϊκό DNA του πατέρα. Από την άλλη, ένας νέος καλλιτέχνης που κινείται σε πιο σύγχρονα μονοπάτια, με επιρροές από rap και εναλλακτικούς ήχους.
Και κάπου εκεί ήρθε η στιγμή που “έδεσε” το παρελθόν με το παρόν.
Πατέρας και γιος ανέβηκαν μαζί στη σκηνή και ερμήνευσαν το «Αν ακόμα». Όχι απλά ένα ντουέτο. Μια σκηνή με φορτίο. Ο Στάθης Αγγελόπουλος δεν έκρυψε τη συγκίνησή του, αναφέροντας πως αυτή ήταν μια στιγμή που δεν έζησε ποτέ με τον δικό του πατέρα. Και τώρα, την έζησε… από την άλλη πλευρά.
Δεν ήταν απλά μουσική. Ήταν προσωπική ιστορία μπροστά σε κοινό.
Ο Kira May Cry, κατά κόσμον Μανώλης Αγγελόπουλος, φαίνεται να έχει πάρει συνειδητά απόσταση από το “εύκολο μονοπάτι”. Δεν επέλεξε να γίνει “νέος Αγγελόπουλος”. Επέλεξε να γίνει κάτι άλλο. Και αυτό, όσο ρίσκο κι αν έχει, δείχνει ξεκάθαρη πρόθεση: να χτίσει ταυτότητα, όχι να δανειστεί μία.
Το κοινό, βέβαια, πάντα διχάζεται σε τέτοιες περιπτώσεις. Από τη μία, υπάρχει η σύγκριση που δεν συγχωρεί. Από την άλλη, υπάρχει η περιέργεια για το καινούργιο. Και κάπου ανάμεσα, γεννιούνται καριέρες – ή τελειώνουν πριν καν ξεκινήσουν.
Η αλήθεια;
Το επίθετο ανοίγει πόρτες. Δεν σε κρατάει μέσα.
Ο πρώτος δίσκος είναι απλά η αρχή. Το αν ο Kira May Cry θα καταφέρει να σταθεί χωρίς “δεκανίκια”, θα φανεί στο χρόνο. Γιατί στη μουσική, στο τέλος της ημέρας, δεν μετράει ποιος είσαι. Μετράει τι αφήνεις να παίζει στα αυτιά του άλλου.
Και εκεί… δεν χωράνε εκπτώσεις.
.jpg.webp)
Αναρτήσεις
