Ο Περικλής Κονδυλάτος, γνωστός για τα σχέδια κοσμημάτων — αλλά τώρα και για τα λόγια του που άναψαν φωτιές — μίλησε στην εκπομπή Κοινωνία Άνω Κάτω του OPEN και τα είπε όπως ακριβώς τα σκέφτεται.
Χωρίς μαλάξεις στην κουβέντα, χωρίς μισόλογα, χωρίς να προσπαθεί να κάνει τον “ευγενικό”.
Όταν ήρθε η κουβέντα στις πρόσφατες θέσεις της Μαρίας Καρυστιανού για τις αμβλώσεις, ο Κονδυλάτος δεν το γύρισε σε πολιτική ή νομική συζήτηση. Το πήγε κατευθείαν σε… θρησκειολογική ετυμηγορία: για εκείνον οι αμβλώσεις είναι “μεγάλη αμαρτία” και λάθος για τον άνθρωπο — κι αυτό δεν αλλάζει ούτε αν ο νόμος το επιτρέπει, ούτε αν μιλάμε για περιπτώσεις βιασμών ή άλλες ακραίες καταστάσεις.
Ναι, το είπε ξεκάθαρα: ο νόμος είναι ανθρώπινο δημιούργημα και άρα… “ελλιπής”. Δηλαδή, η νομική βάση δεν είναι αρκετή για να καθορίσει τι είναι σωστό ή λάθος — άρα, κατά Κονδυλάτο, δεν υπάρχει “νόμιμη περίπτωση” που να δικαιολογεί μια άμβλωση.
Καλά τα λόγια, αλλά στην πράξη; Αυτό που έκανε ήταν να κουμπώσει στο δημόσιο διάλογο ένα καθαρότατο συντηρητικό, αντι-αμβλωτικό αφήγημα. Όχι σαν “προσωπική άποψη”, αλλά σαν τελεσίδικη ηθική απόφαση που δεν αφήνει περιθώρια για πραγματική συζήτηση γύρω από δικαιώματα, επιλογές, και ανθρώπινη ζωή στις πιο δύσκολες στιγμές.
Και κάπου εδώ αρχίζει το πραγματικό “καυτό” θέμα: όταν μια δημόσια φιγούρα μπαίνει σε τόσο λεπτά ζητήματα και τα αντιμετωπίζει με απόλυτους όρους, τότε η συζήτηση ξεφεύγει από τον προβληματισμό και γίνεται ιδεολογικός πόλεμος.
Με λίγα λόγια: δεν ήταν μια ήπια διαφωνία. Ήταν μια δημόσια καταδίκη που χωρίζει περισσότερο παρά ενώνει — και αυτό δεν είναι ποτέ αμελητέο σε μια κοινωνία που ακόμα παλεύει να βρει ισορροπίες μεταξύ προσωπικών δικαιωμάτων και ηθικών πεποιθήσεων.
Αναρτήσεις
