Ο Γιάννης Γιοκαρίνης με το «Επικαλούμαι το δικαίωμα της σιωπής» δεν ήρθε απλώς να σου τραγουδήσει — ήρθε να σου κάνει ένα καλό, μουσικό πελματάκι στη μύτη για να σε ξυπνήσει. Εδώ δεν έχει κερατάδες και καρδιές που σπάνε στα δύο· εδώ έχει έναν καλλιτέχνη που λέει χωρίς περιστροφές αυτό που πολλοί νιώθουμε αλλά κανείς δεν τολμά να πει: μερικές φορές η σιωπή είναι πιο δυνατή από κάθε λέξη.
Ο ήχος του είναι λιτός αλλά κατευθείαν στο σημείο — σαν να κοιτάς την αλήθεια κατάματα και να τη λες μελωδικά, χωρίς να ντρέπεσαι. Και το θέμα δεν είναι απλώς να σωπάσεις· είναι να αναγνωρίσεις ότι κάποιες φορές τα λόγια μπλέκουν το μήνυμα, και τότε η σιωπή παίρνει το μικρόφωνο.
Αν το βάλεις στην εκπομπή σου, μην φοβηθείς να το παρουσιάσεις σαν αυτό που είναι: ένα μουσικό ξύπνημα σκέψης, όχι ένα απλό τραγούδι στο repeat. Είναι για αυτούς που έχουν μπουχτίσει απ’ τα μεγάφωνα της καθημερινότητας και θέλουν να ακούσουν κάτι που λέει πράγματα με το όνομά τους.
Αναρτήσεις
