Υπάρχουν εβδομάδες που η μουσική περνάει και δεν ακουμπά. Και υπάρχουν κι αυτές που σου κολλάει στο κεφάλι, στο αμάξι, στο σπίτι, ακόμα και στη σιωπή σου.
Αυτή εδώ είναι από τις δεύτερες. Από λαϊκό συναίσθημα μέχρι σύγχρονες συνεργασίες και φωνές που κουβαλάνε ιστορία, η δεκάδα αυτής της εβδομάδας δεν μπήκε τυχαία. Πατάει συναίσθημα, ένταση και πραγματικότητα. Πάμε αντίστροφα.
**10. Ιουλία Καλλιμάνη – Σιωπή στη Διαπασών**
Οξύμωρο από τον τίτλο και μόνο. Ένα τραγούδι που μιλάει για όσα δεν ειπώθηκαν ποτέ αλλά ακούγονται δυνατά μέσα σου. Η Ιουλία Καλλιμάνη πατάει πάνω στο γνώριμο λαϊκό μοτίβο, με ερμηνεία που δεν φωνάζει άδικα, αλλά σε τραβάει σιγά-σιγά μέσα στη σιωπή της.
**9. Θοδωρής Φέρρης – Είπες**
Ο Θοδωρής Φέρρης ξέρει καλά το παιχνίδι της συναισθηματικής αφήγησης. Το «Είπες» είναι από αυτά τα τραγούδια που θυμίζουν υποσχέσεις που δόθηκαν εύκολα και ξεχάστηκαν ακόμα πιο εύκολα. Καθαρό λαϊκό δράμα, ειπωμένο χωρίς υπερβολές.
**8. Δέσποινα Βανδή – Καλά να περνάτε**
Η Δέσποινα Βανδή σε πιο ώριμη και αποστασιοποιημένη φάση. Δεν κλαίει, δεν παρακαλάει — απλώς εύχεται και προχωρά. Ένα τραγούδι που μοιάζει απλό, αλλά κουβαλάει μια ήρεμη δύναμη αποδοχής και αξιοπρέπειας.
**7. Σάκης Ρουβάς – Έρωτας Σκοτεινός**
Ο Σάκης επιστρέφει σε πιο σκοτεινά και εσωτερικά μονοπάτια. Ο «Έρωτας Σκοτεινός» δεν είναι εύκολο τραγούδι, ούτε επιφανειακό. Παίζει με την ένταση, τη γοητεία και το σκοτάδι που πολλές φορές συνοδεύει το πάθος.
**6. Κατερίνα Λιόλιου – Σου έλειψα ή όχι?**
Ερώτηση απλή, απάντηση δύσκολη. Η Κατερίνα Λιόλιου λέει αυτό που όλοι έχουμε σκεφτεί αλλά λίγοι τολμούν να ρωτήσουν. Φρέσκια, άμεση, με τραγούδι που κολλάει χωρίς να γίνεται φθηνό.
**5. Ελένη Φουρέιρα – Alleluia**
Η Φουρέιρα ξέρει να παίζει με το διεθνές vibe χωρίς να χάνει την ταυτότητά της. Το «Alleluia» είναι δυναμικό, ρυθμικό και γεμάτο εικόνες. Δεν είναι τραγούδι εξομολόγησης — είναι τραγούδι έντασης και παρουσίας.
**4. Apon – Καίγομαι**
Ο Apon φέρνει μια πιο σύγχρονη, αστική προσέγγιση στον έρωτα και την ένταση. «Καίγομαι» όχι μόνο από πάθος αλλά και από αδιέξοδο. Τραγούδι που μιλάει στη νέα γενιά χωρίς να προσπαθεί να γίνει κάτι άλλο από αυτό που είναι.
**3. Γιώργος Κακοσαίος – Ούτε εχθροί, Ούτε φίλοι**
Γκρίζες ζώνες στις σχέσεις και λόγια που μένουν στον αέρα. Ο Γιώργος Κακοσαίος αποδεικνύει ότι μπορεί να στηρίξει τραγούδια με ουσία και συναίσθημα, χωρίς φωνές και υπερβολές.
**2. Κωνσταντίνος Αργυρός & Noizy – Νερό**
Μια συνεργασία που δεν περνά απαρατήρητη. Ο Αργυρός και ο Noizy συναντιούνται σε ένα κομμάτι που ρέει όπως το νερό: άλλοτε ήρεμο, άλλοτε επικίνδυνο. Σύγχρονος ήχος, καθαρή αισθητική και ένταση που χτίζεται σωστά.
**1. Άννα Βίσση – Εξαίρεση**
Στην κορυφή, δικαιωματικά. Η Άννα Βίσση αποδεικνύει για άλλη μια φορά γιατί δεν μπαίνει σε καλούπια. Η «Εξαίρεση» δεν είναι απλώς τραγούδι — είναι στάση ζωής. Ερμηνεία ώριμη, αλήθεια χωρίς φίλτρα και μια καλλιτέχνιδα που συνεχίζει να γράφει τη δική της ιστορία.
Αναρτήσεις
