Ο Τάσος Κωστής δεν είναι ο ηθοποιός που θα σε αφήσει αδιάφορο.
Την ώρα που πολλοί παίζουν ασφαλή, καθαρά και προσεγμένα, αυτός βρέθηκε πρόσφατα σε μια παράσταση που δεν συγχωρεί το μέτριο. Έπαιζε μπροστά σε κοινό και κάμερες, σε σκηνές με 32 αιματοκυλισμένα μαχαιρώματα, όπως περιγράφει ο ίδιος, και η αλήθεια είναι πως το θέαμα δεν ήταν για όλους. Το σαγόνι του χτυπήθηκε, ο ίδιος έμεινε άφωνος από τον πόνο, και παρ’ όλα αυτά συνέχισε να παίζει.
Το θέατρο δεν είναι τηλεοπτικό παιχνίδι με πολλαπλά πλάνα, επαναλήψεις ή CGI. Είναι ζωντανό, είναι σκληρό και δεν συγχωρεί λάθη. Και εκεί ο Τάσος Κωστής έδειξε το μέγεθός του. Δεν έκανε υπερβολές, δεν διαφήμισε τον τραυματισμό, απλώς έμεινε εκεί που έπρεπε να μείνει: στη σκηνή, παίζοντας όπως πρέπει να παίζει ένας ηθοποιός που σέβεται το κοινό και τη δουλειά του.
Σε μια εποχή που πολλά θεατρικά έργα μοιάζουν περισσότερο με τηλεοπτικά σόου, με προσεγμένες μακέτες και ασφαλή πλάνα, η πράξη του Κωστή είναι μια υπενθύμιση ότι το θέατρο δεν συγχωρεί την ασφάλεια και την ησυχία. Αν κάτι πάει στραβά, πονάς. Αν κάτι πονάει, συνεχίζεις. Και αυτή είναι η μαγεία του ζωντανού θεάτρου.
Όπως ο ίδιος δήλωσε στο tlife.gr, το χτύπημα στο σαγόνι τον έκανε να μείνει άφωνος για λίγα δευτερόλεπτα, αλλά δεν τον σταμάτησε. Κράτησε την ψυχραιμία του, συγκράτησε τον πόνο και ολοκλήρωσε την παράσταση με την ίδια ένταση και αφοσίωση που είχε από την πρώτη στιγμή. Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στο να είσαι ηθοποιός και στο να είσαι επαγγελματίας.
Και φυσικά, οι θεατές δεν άφησαν ασχολίαστο το γεγονός. Το κοινό χειροκρότησε όχι μόνο για την ερμηνεία, αλλά και για την αφοσίωση και την τόλμη να συνεχίσει κάτω από αντίξοες συνθήκες. Το μήνυμα είναι σαφές: το θέατρο μπορεί να πληγώσει, αλλά αυτό που μένει είναι η αλήθεια της σκηνής και η αλήθεια της παρουσίας.
Ο Τάσος Κωστής μας θυμίζει ότι ο πραγματικός επαγγελματισμός δεν μετριέται με τηλεοπτικά νούμερα ή likes στα social media. Μετριέται με την αντοχή, με την αφοσίωση, και κυρίως με το θάρρος να συνεχίσεις όταν όλοι οι λόγοι λένε «σταμάτα». Και γι’ αυτό, ακόμα και μέσα στον πόνο, ο ίδιος βγαίνει νικητής.
Αναρτήσεις
