Μαθητές δημόσιων ΕΠΑΛ καλούνται να πληρώσουν 100 ευρώ για την αγορά στολής παρέλασης. Κι έπειτα μιλάμε για δωρεάν παιδεία; Ας σοβαρευτούμε λίγο!
Η συμμετοχή των μαθητών στις σχολικές παρελάσεις δεν μπορεί να μετατρέπεται σε ένα επιπλέον οικονομικό βάρος για τις οικογένειες. Όταν μια στολή κοστίζει 100 ευρώ, το ερώτημα είναι απλό: ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη ώστε να μπορούν όλοι οι μαθητές να συμμετέχουν ισότιμα;
Γιατί τα 100 ευρώ δεν είναι ψιλά. Είναι χρήματα που για πολλές οικογένειες αντιστοιχούν σε βασικές ανάγκες της καθημερινότητας. Και σε μια εποχή που το κόστος ζωής πιέζει ασφυκτικά τα νοικοκυριά, κάθε πρόσθετη επιβάρυνση μετράει.
Εφόσον μια συγκεκριμένη στολή θεωρείται απαραίτητη για τη συμμετοχή στην παρέλαση, υπάρχει πρόβλεψη για την κάλυψη του κόστους; Υπάρχει μέριμνα για τις οικογένειες που δυσκολεύονται οικονομικά ή θεωρούμε δεδομένο ότι κάθε γονιός μπορεί να βάλει το χέρι στην τσέπη και να πληρώσει;
Η δημόσια παιδεία δεν μπορεί να λειτουργεί με τη λογική «θέλεις να συμμετέχεις; Πλήρωσε!».
Κανένας μαθητής δεν πρέπει να αισθάνεται ότι η οικονομική δυνατότητα της οικογένειάς του καθορίζει τη συμμετοχή του στις σχολικές δραστηριότητες. Η ισότητα στην εκπαίδευση δεν είναι σύνθημα για τις επίσημες ομιλίες. Είναι υποχρέωση που πρέπει να αποδεικνύεται στην πράξη.
Και ας μην ξεχνάμε κάτι ακόμη: οι εθνικές επέτειοι είναι ημέρες μνήμης, τιμής και συλλογικής συμμετοχής. Δεν είναι πολυτέλεια, ούτε επίδειξη οικονομικής δυνατότητας.
Το ερώτημα, λοιπόν, παραμένει: πώς γίνεται να μιλάμε για δωρεάν δημόσια παιδεία και ισότιμη συμμετοχή, όταν μια σχολική στολή μπορεί να κοστίζει 100 ευρώ;
Οι αρμόδιοι οφείλουν να δώσουν απαντήσεις και να εξηγήσουν αν υπάρχει μέριμνα για τους μαθητές και τις οικογένειές τους. Γιατί η συμμετοχή στην εκπαίδευση δεν πρέπει να εξαρτάται από το πορτοφόλι του γονιού.
Αναρτήσεις
