Η Νικολέτα Βλαβιανού μίλησε για την υπόθεση Φιλιππίδη με τρόπο καθαρό και χωρίς στρογγυλέματα, λέγοντας αυτά που πολλοί αποφεύγουν να πουν δημόσια.
Δεν στάθηκε στο κουτσομπολιό ούτε στη δραματοποίηση, αλλά στην ουσία: ότι υπήρξε τιμωρία από τη Δικαιοσύνη, χωρίς όμως να είναι καθόλου βέβαιο πως υπήρξε και πραγματική κατανόηση των πράξεων.
Η ίδια ξεκαθάρισε πως δεν έχει καταγγείλει σεξουαλική κακοποίηση, αλλά έχει ζήσει συμπεριφορές εξουσίας και πίεσης, ένα είδος bullying που για χρόνια θεωρούνταν «μέρος της δουλειάς». Όπως άφησε να φανεί, τέτοιες συμπεριφορές ήταν κοινό μυστικό στον χώρο, απλώς κανείς δεν μιλούσε τότε. Όχι επειδή δεν ήξερε, αλλά επειδή δεν συνέφερε.
Αναφέρθηκε επίσης στο ότι η δικαστική εξέλιξη ήρθε πιο γρήγορα απ’ όσο περίμεναν κάποιοι, ακόμα και σε σχέση με σχέδια που υπήρχαν να ειπωθούν ή να γραφτούν πράγματα γύρω από την υπόθεση. Πλέον, όπως είπε, όλα αυτά μοιάζουν να χάνουν το βάρος τους, γιατί η πραγματικότητα πρόλαβε τα σενάρια.
Η Βλαβιανού ήταν ξεκάθαρη και σε κάτι ακόμα: δεν πρόκειται για κυνήγι μαγισσών ούτε για οργανωμένη «επίθεση» γυναικών. Είναι μια κοινωνική μετατόπιση. Ένα σημείο όπου πράγματα που κάποτε σιωπούσαν, τώρα λέγονται. Όχι από εκδίκηση, αλλά γιατί άλλαξαν τα όρια.
Ο Πέτρος Φιλιππίδης έχει καταδικαστεί για δύο απόπειρες βιασμού και του επιβλήθηκε ποινή με αναστολή. Τυπικά, η υπόθεση έκλεισε δικαστικά. Ουσιαστικά όμως, όπως αφήνει να εννοηθεί η ηθοποιός, το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν τιμωρήθηκε, αλλά αν κατάλαβε γιατί έφτασε ως εκεί.
Ένα θέμα βαρύ, χωρίς ανάγκη για φωνές ή ωραιοποιήσεις. Μόνο με λόγια καθαρά, που δείχνουν πως κάποιες ιστορίες δεν τελειώνουν με μια απόφαση, αλλά με τη στάση που κρατάς μετά.
Αναρτήσεις
