Για χρόνια υπάρχει μια συζήτηση που διχάζει τους λάτρεις των ζώων: είναι άραγε ευτυχισμένες οι γάτες που ζουν μέσα σε ένα διαμέρισμα ή απλώς προσαρμόζονται επειδή δεν έχουν άλλη επιλογή;
Η εικόνα μιας γάτας που κοιμάται αμέριμνη στον καναπέ μπορεί να δείχνει απόλυτη ηρεμία, όμως πολλοί αναρωτιούνται αν μέσα της κρύβεται το ένστικτο της ελευθερίας που δεν μπορεί να εκφράσει.
Η αλήθεια είναι ότι η γάτα, όσο κι αν έχει εξημερωθεί, παραμένει ένα ζώο με έντονα κυνηγετικά ένστικτα. Στη φύση περνά μεγάλο μέρος της ημέρας εξερευνώντας, κυνηγώντας μικρά θηράματα, σκαρφαλώνοντας και ελέγχοντας την «επικράτειά» της. Όταν λοιπόν ζει μέσα σε ένα σπίτι, αυτά τα ένστικτα δεν εξαφανίζονται. Απλώς εκφράζονται με διαφορετικό τρόπο.
Πολλοί θεωρούν ότι μια γάτα που ζει μέσα σε τέσσερις τοίχους είναι δυστυχισμένη. Στην πραγματικότητα όμως, η ζωή στο σπίτι μπορεί να της προσφέρει κάτι που έξω συχνά δεν υπάρχει: ασφάλεια. Στους δρόμους οι γάτες έρχονται καθημερινά αντιμέτωπες με κινδύνους όπως αυτοκίνητα, ασθένειες, δηλητήρια, καβγάδες με άλλα ζώα και έλλειψη τροφής. Δεν είναι τυχαίο ότι οι γάτες που ζουν αποκλειστικά έξω έχουν συχνά πολύ μικρότερο προσδόκιμο ζωής σε σχέση με εκείνες που ζουν μέσα σε σπίτι.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε γάτα σε διαμέρισμα είναι αυτομάτως ευτυχισμένη. Το μεγάλο μυστικό βρίσκεται στο περιβάλλον που της προσφέρει ο άνθρωπός της. Ένα άδειο σπίτι χωρίς παιχνίδια, χωρίς σημεία για σκαρφάλωμα και χωρίς αλληλεπίδραση μπορεί να οδηγήσει τη γάτα σε βαρεμάρα, στρες και περίεργες συμπεριφορές.
Οι ειδικοί στη συμπεριφορά των ζώων τονίζουν ότι η γάτα χρειάζεται ερεθίσματα. Χρειάζεται μέρη ψηλά για να ανεβαίνει και να παρατηρεί το χώρο, παιχνίδια που μιμούνται το κυνήγι, γωνιές όπου μπορεί να ξύνει τα νύχια της και φυσικά παράθυρα από τα οποία να βλέπει τον έξω κόσμο. Ακόμα και κάτι τόσο απλό όσο ένα πουλί που περνά ή ένα φύλλο που κινείται μπορεί να γίνει για τη γάτα μια μικρή «περιπέτεια».
Ένας ακόμα σημαντικός παράγοντας είναι η καθημερινή επαφή με τον άνθρωπο. Πολλοί πιστεύουν ότι οι γάτες είναι εντελώς ανεξάρτητες και δεν χρειάζονται παρέα. Στην πραγματικότητα όμως δημιουργούν ισχυρούς δεσμούς με τους ανθρώπους τους. Το παιχνίδι, η προσοχή και η τρυφερότητα είναι βασικά στοιχεία που συμβάλλουν στην ψυχολογική τους ισορροπία.
Παράλληλα, οι γάτες είναι ζώα που αγαπούν τη ρουτίνα. Αν έχουν σταθερό περιβάλλον, συγκεκριμένα σημεία για ξεκούραση και καθημερινές συνήθειες, αισθάνονται μεγαλύτερη ασφάλεια. Γι’ αυτό πολλές γάτες που μεγαλώνουν μέσα σε σπίτι δεν δείχνουν καν ενδιαφέρον να βγουν έξω. Ο χώρος τους γίνεται η δική τους «επικράτεια» και τον γνωρίζουν καλύτερα από οποιονδήποτε άλλον.
Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά. Αν μια γάτα δεν έχει αρκετή δραστηριότητα μέσα στο σπίτι, μπορεί να εμφανίσει σημάδια πλήξης. Ξαφνικά μπορεί να αρχίσει να τρέχει σαν… σίφουνας μέσα στο σπίτι τη νύχτα, να σκαρφαλώνει σε κουρτίνες ή να αναποδογυρίζει αντικείμενα. Δεν είναι «κακή συμπεριφορά». Είναι απλώς η ανάγκη της να διοχετεύσει ενέργεια.
Το συμπέρασμα λοιπόν είναι απλό: μια γάτα σε διαμέρισμα μπορεί να είναι απόλυτα ευτυχισμένη, αρκεί το περιβάλλον της να είναι ζωντανό και ενδιαφέρον. Με παιχνίδι, ερεθίσματα, ασφάλεια και αγάπη, το σπίτι μπορεί να γίνει για εκείνη ένας μικρός παράδεισος.
Και αν δούμε τη γάτα να απλώνεται νωχελικά στον καναπέ, να κοιτάει έξω από το παράθυρο και να κλείνει αργά τα μάτια της, ίσως τελικά η απάντηση να είναι πιο απλή απ’ όσο νομίζουμε: δεν συμβιβάστηκε… απλώς βρήκε τον δικό της τρόπο να ζει καλά.


_quality(75).jpg)
