Ο Μανώλης Μητσιάς δεν είναι από τους ανθρώπους που μασάνε τα λόγια τους. Δεν ήταν ποτέ.
Και αυτό ακριβώς έκανε και τώρα, μιλώντας ανοιχτά για κάτι που πολλοί γονείς σκέφτονται, αλλά ελάχιστοι παραδέχονται δημόσια: ότι προσπάθησε με κάθε τρόπο να αποτρέψει τον γιο του από το να ακολουθήσει το επάγγελμά του.
Ο σπουδαίος ερμηνευτής αποκάλυψε πως πίεσε έντονα τον γιο του να μη γίνει τραγουδιστής, λέγοντάς του ξεκάθαρα ότι αν ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο, το πιθανότερο είναι να αποτύχει. Όχι από κακία. Όχι από εγωισμό. Αλλά από εμπειρία. Από εκείνη τη βιωματική γνώση που δεν φαίνεται στα φώτα και στις επιτυχίες, αλλά κρύβεται πίσω από δεκαετίες αγώνα.
Γιατί η μουσική, όπως είπε εμμέσως, δεν είναι ρομαντική ιστορία. Είναι σκληρό επάγγελμα. Με ανασφάλεια, απογοητεύσεις, αβεβαιότητα και διαρκή κρίση. Και ειδικά όταν έχεις απέναντί σου ένα τόσο βαρύ όνομα, το πράγμα δυσκολεύει ακόμα περισσότερο. Οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες και οι προσδοκίες πνίγουν.
Ο ίδιος δεν έκρυψε ότι φοβόταν μήπως ο γιος του χαθεί μέσα σε έναν χώρο που δεν συγχωρεί. Μήπως ζήσει μια ζωή γεμάτη απορρίψεις, αδικίες και συμβιβασμούς. Μήπως πληρώσει το τίμημα μιας επιλογής που από έξω φαίνεται λαμπερή, αλλά από μέσα είναι εξαντλητική.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία: δεν μίλησε σαν καλλιτέχνης, αλλά σαν πατέρας. Σαν ένας άνθρωπος που ξέρει πολύ καλά πόσο δύσκολο είναι να σταθείς όρθιος στη μουσική βιομηχανία, πόσο εύκολα μπορείς να καείς και πόσο ακριβά πληρώνεται η αυταπάτη του «θα τα καταφέρω».
Η εξομολόγηση του Μανώλη Μητσιά δεν σοκάρει γιατί είναι σκληρή. Σοκάρει γιατί είναι ειλικρινής. Γιατί σπάει το αφήγημα του «πατέρα-πρότυπο που θέλει το παιδί του ίδιο». Αντίθετα, δείχνει έναν άνθρωπο που, γνωρίζοντας καλά τον δρόμο, προσπάθησε να κρατήσει το παιδί του μακριά από τις παγίδες του.
Είτε συμφωνεί κανείς είτε όχι, ένα είναι σίγουρο: αυτή η δήλωση δεν έγινε για να προκαλέσει. Έγινε γιατί έτσι είναι η ζωή. Και ο Μανώλης Μητσιάς δεν έμαθε ποτέ να την παρουσιάζει πιο γλυκιά απ’ όσο είναι.
Αναρτήσεις
