Έφυγε από τη ζωή η Αναστασία Αθήνη, η γυναίκα που έμεινε χαραγμένη στη συλλογική μνήμη της χώρας για ένα και μόνο δευτερόλεπτο τηλεοπτικού χρόνου.
Ένα χαστούκι. Μπροστά στις κάμερες. Στη Δήμητρα Λιάνη. Το 1997. Και κάπου εκεί η Ελλάδα έμαθε το όνομά της, χωρίς να ξέρει σχεδόν τίποτα για την ίδια.
Ήταν 10 Οκτωβρίου 1997 στη Στοά του Βιβλίου. Μια δημόσια εκδήλωση, κάμερες παντού, κόσμος στοιβαγμένος. Η Αναστασία Αθήνη –τότε μια απλή πολίτης, όχι δημόσιο πρόσωπο– πλησίασε τη Δήμητρα Λιάνη. Όχι για αυτόγραφο. Όχι για φωτογραφία. Αλλά για να κάνει αυτό που κανείς δεν περίμενε: να τη χαστουκίσει μπροστά σε όλη την Ελλάδα.
Η σκηνή έπαιξε παντού. Δελτία, εκπομπές, συζητήσεις στα καφενεία. Άλλοι μίλησαν για αγανάκτηση, άλλοι για προσβολή, άλλοι για θράσος. Το σίγουρο είναι πως εκείνο το χαστούκι έγινε σύμβολο μιας εποχής γεμάτης ένταση, πολιτικό πάθος και τηλεοπτική υπερβολή. Η Αναστασία Αθήνη δεν ήταν απλώς μια γυναίκα σε λάθος στιγμή. Ήταν το πρόσωπο πάνω στο οποίο ξεφόρτωσε η κοινωνία όσα έβραζαν από κάτω.
Και μετά; Σιωπή.
Η ίδια δεν επιδίωξε ποτέ τη δημοσιότητα, δεν «εξαργύρωσε» τη στιγμή, δεν έγινε τηλεπερσόνα. Έζησε μακριά από τα φώτα, κουβαλώντας όμως για πάντα μια ταμπέλα που της κόλλησαν άλλοι.
Η Αναστασία Αθήνη πέθανε σε ηλικία 77 ετών. Η κηδεία της θα τελεστεί την Κυριακή 25 Ιανουαρίου, στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννη στο Μοναστηράκι της Βόνιτσας, τον τόπο καταγωγής της. Μακριά από κάμερες αυτή τη φορά. Χωρίς τίτλους, χωρίς πλάνα, χωρίς replay.
Η ιστορία της είναι μια υπενθύμιση: η τηλεόραση θυμάται στιγμές, όχι ανθρώπους. Ένα δευτερόλεπτο αρκεί για να σε κάνει «σύμβολο» – και μια ζωή δεν φτάνει για να ξεφύγεις από αυτό.
Αναρτήσεις
