Η υπόθεση που έγραψε ιστορία ως ένα από τα πιο άσχημα παραδείγματα revenge porn στην Ελλάδα συνεχίζεται στα Δικαστήρια Θεσσαλονίκης, και η κατάσταση έχει φτάσει πλέον σε επίπεδα που δεν ξέρεις αν θα γελάσεις ή θα κλάψεις.
Το βίντεο που τραβήχτηκε το 2017 χωρίς τη συγκατάθεση της Ιωάννας Τούνη, διαρρεύσε στο διαδίκτυο και έκανε τη ζωή της μια κόλαση που κρατάει σχεδόν μια δεκαετία. Και τώρα, ενώ η ίδια προσπαθεί να βρει μια δικαίωση και να κλείσει αυτό το κεφάλαιο, η υπεράσπιση ενός εκ των κατηγορουμένων εμφανίζεται να λέει δημόσια κάτι που ξεπερνάει κάθε όριο λογικής:
Ο πελάτης της είναι “θύμα” της υπόθεσης.
Ναι, το διάβασες σωστά. Ο άνθρωπος που εμφανίζεται στο βίντεο χωρίς να έχει δώσει τη συγκατάθεση για τη δημοσιοποίησή του, θεωρείται… θύμα. Σαν να λέμε: “ο δράστης και το θύμα είναι ίδιοι, αλλά ο δράστης έχει και συναισθηματικό τραύμα γιατί τον βλέπουν ξανά”.
Αν αυτό δεν είναι το πιο γελοίο επιχείρημα που έχει ακουστεί σε δικαστική αίθουσα, τότε τι είναι;
Η υπεράσπιση λέει ότι και οι δύο πρωταγωνιστές του βίντεο δεν ήθελαν να προβληθεί, οπότε και οι δύο είναι θύματα. Και μάλιστα ισχυρίζεται ότι ο κατηγορούμενος “υφίσταται διαπόμπευση” επειδή θα δει ξανά το πρόσωπό του μέσα από τη διαδικασία της δίκης.
Όμως εδώ υπάρχει ένα μικρό, αλλά σημαντικό πρόβλημα:
το θύμα δεν είναι αυτό που “φαίνεται” στο βίντεο.
Το θύμα είναι αυτό που υποφέρει, που βλέπει τη ζωή του να διαλύεται, που δέχεται μηνύματα, απειλές, χλευασμό, και δεν έχει κανέναν έλεγχο πάνω σε κάτι που του πήραν.
Και σε αυτή την υπόθεση, η Τούνη δεν είναι “κάποιος που απλά έκανε ένα λάθος”. Είναι το θύμα που βλέπει την προσωπική του ζωή να εκτίθεται σαν να ήταν προϊόν προς πώληση.
Η ίδια έχει ξεκαθαρίσει ότι είναι η μόνη που διαπομπεύτηκε πραγματικά. Ότι η ίδια υπέστη τη ζημιά, τη ντροπή, την ψυχολογική πίεση, τα μηνύματα και τις απειλές. Και όταν ακούς την υπεράσπιση να λέει ότι “ο πελάτης μου είναι επίσης θύμα”, καταλαβαίνεις ότι η κουλτούρα του “όλοι έχουν δίκιο” έχει φτάσει σε επικίνδυνα επίπεδα.
Η δίκη συνεχίζεται — και το ζήτημα είναι πιο μεγάλο από την Τούνη
Η δίκη δεν είναι απλά μια υπόθεση για ένα βίντεο. Είναι μια υπόθεση που δείχνει πώς λειτουργεί η κοινωνία μας όταν πρόκειται για θέματα σεξουαλικής αξιοπρέπειας, προσωπικών δεδομένων και δημόσιας διαπόμπευσης.
Όταν το θύμα πρέπει να αποδείξει ότι είναι θύμα, και ο δράστης διεκδικεί ρόλο “συμπαθούς”, τότε η δικαιοσύνη δεν είναι απλά μια διαδικασία. Είναι ένας καθρέφτης που δείχνει πόσο βαθιά έχουμε κατεβάσει τον πήχη.
Η ουσία είναι μία:
Δεν μπορείς να κάνεις “θύμα” τον δράστη επειδή του αρέσει να εμφανίζεται στο ίδιο υλικό που διέδωσε χωρίς συναίνεση.
Και όσο και αν προσπαθούν κάποιοι να το παρουσιάσουν σαν “ίσες δύο πλευρές”, το αποτέλεσμα είναι ξεκάθαρο:
Η Τούνη είναι το πραγματικό θύμα.
Και όποιος προσπαθεί να το αναστρέψει αυτό, απλά προσπαθεί να κρύψει το έγκλημα πίσω από μια λέξη.

