## Νέα τροπή στη δίκη που συνεχίζει να απασχολεί την ελληνική κοινωνία
Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον συνεχίζεται στο Μικτό Ορκωτό Εφετείο η δίκη του Δημήτρη Λιγνάδη, με την κατάθεση του τρίτου καταγγέλλοντα να βρίσκεται στο επίκεντρο της ακροαματικής διαδικασίας.
Ο 29χρονος, που σύμφωνα με την καταγγελία του ήταν 17 ετών όταν γνώρισε τον σκηνοθέτη, περιέγραψε ενώπιον του δικαστηρίου τα γεγονότα που –όπως υποστήριξε– σημάδεψαν τη ζωή του. Με έντονη συναισθηματική φόρτιση ανέφερε πως η επιθυμία του δεν ήταν η δημοσιότητα, αλλά η δικαίωση.
Σύμφωνα με την κατάθεσή του, η γνωριμία τους έγινε το 2015, σε μια περίοδο κατά την οποία αντιμετώπιζε σοβαρά οικογενειακά προβλήματα και βρισκόταν σε ιδιαίτερα ευάλωτη θέση. Όπως είπε στο δικαστήριο, φιλοξενήθηκε στο σπίτι του Δημήτρη Λιγνάδη, όπου –κατά τους ισχυρισμούς του– σημειώθηκαν περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης.
Ο 29χρονος εξήγησε ότι δεν προχώρησε τότε σε καταγγελία, καθώς φοβόταν, ήταν ανήλικος και δεν διέθετε το κατάλληλο υποστηρικτικό περιβάλλον για να απευθυνθεί στις Αρχές. Παράλληλα, περιέγραψε τις ψυχολογικές συνέπειες που, όπως είπε, τον ακολουθούν μέχρι και σήμερα.
Κατά τη διάρκεια της κατάθεσής του, επανέλαβε πως μοναδικός του στόχος είναι να ακουστεί η δική του αλήθεια μέσα στη δικαστική αίθουσα και να αποδοθεί δικαιοσύνη μέσα από τη νόμιμη διαδικασία.
Από την πλευρά του, ο Δημήτρης Λιγνάδης αρνείται τις κατηγορίες που του αποδίδονται, ενώ η υπεράσπισή του συνεχίζει να αντικρούει τους ισχυρισμούς των καταγγελλόντων. Η υπόθεση εξακολουθεί να εκδικάζεται και η τελική κρίση ανήκει αποκλειστικά στο δικαστήριο.
## Μια υπόθεση που ξεπερνά τα πρόσωπα
Η συγκεκριμένη δίκη δεν αφορά μόνο έναν γνωστό άνθρωπο του θεάτρου. Αφορά το κατά πόσο άνθρωποι που δηλώνουν ότι υπήρξαν θύματα βρίσκουν το θάρρος να μιλήσουν, αλλά και το κατά πόσο η Δικαιοσύνη μπορεί να εξετάζει τέτοιες σοβαρές υποθέσεις με απόλυτη ανεξαρτησία, χωρίς προκαταλήψεις και χωρίς την πίεση της κοινής γνώμης.
Τα τελευταία χρόνια, οι αποκαλύψεις στον χώρο του θεάματος άνοιξαν μια μεγάλη δημόσια συζήτηση γύρω από την κατάχρηση εξουσίας, τη σιωπή των θυμάτων και την ανάγκη για θεσμική προστασία όσων αποφασίζουν να καταγγείλουν περιστατικά κακοποίησης.
Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από τηλεοπτικά δικαστήρια ούτε από εύκολες ετυμηγορίες. Έχει ανάγκη από μια Δικαιοσύνη που λειτουργεί με διαφάνεια, σεβασμό στα δικαιώματα όλων των εμπλεκομένων και απόλυτη προσήλωση στα αποδεικτικά στοιχεία. Μέχρι την έκδοση αμετάκλητης απόφασης, κάθε πλευρά δικαιούται να ακουστεί και κάθε ισχυρισμός να αξιολογηθεί αποκλειστικά μέσα στη δικαστική αίθουσα.
Αναρτήσεις
