Ο Γιάννης Πλούταρχος δεν έκανε την κλασική “μου τα έφερε η τύχη” δήλωση.
Το είπε με τ’ όνομά του: η ζωή του έδωσε πολύ περισσότερα απ’ όσα είχε φανταστεί ή ονειρευτεί. Και δεν το λέει για να ακούγεται ωραίο – το λέει γιατί το βλέπει καθαρά όταν κοιτάζει πίσω στην πορεία του από τα πρώτα βήματα μέχρι σήμερα.
Δεν ξεκίνησε με χρυσά κουτάλια. Ξεκίνησε με φωνή και μεράκι. Και όταν κατόρθωσε να μπει στις καρδιές του κόσμου, δεν το θεωρεί… αυτονόητο. Το αντιλαμβάνεται ως δώρο – και αυτό, σε μια εποχή που πολλοί μας νομίζουμε ότι κάτι μας χαρίστηκε επειδή απλά υπάρχουμε, ακούγεται διαφορετικό.
Ένα ακόμα κομμάτι από τη συνέντευξη που κόβει φλέβα: ο Πλούταρχος δεν τραγουδά απλώς τραγούδια. Τα ερμηνεύει. Με σεβασμό σε ανθρώπους που άνοιξαν το δρόμο, όπως ο Γιάννης Πάριος, η Χαρούλα Αλεξίου και ο Γιάννης Πουλούπουλος. Δεν τα παραδίδει απλώς στο μικρόφωνο – τα καταλαβαίνει, τα νιώθει, και τα μιλάει με το κοινό του.
Αν έχεις βαρεθεί τα “δεν ήμουν ποτέ τυχερός/δεν είχα τίποτα/μου φταίνε όλοι”, εδώ έχεις μια καθαρή, όχι ωραιοποιημένη, εικόνα: κάποιος που έπιασε τη ζωή απ’ τα μούτρα και τελικά λέει με ειλικρίνεια ότι έζησε περισσότερο απ’ ό,τι είχε ονειρευτεί. Αυτό από μόνο του είναι άλλο επίπεδο.
Αναρτήσεις
