Ο Θάνος Καληώρας μίλησε ανοιχτά για κάτι που δεν συνηθίζεται να λέγεται χωρίς φίλτρα: την απώλεια και το πώς αυτή δεν «τακτοποιείται» ποτέ μέσα σου, όσος χρόνος κι αν περάσει.
Χωρίς δραματικές κορώνες και χωρίς εύκολες φράσεις παρηγοριάς, ο ηθοποιός παραδέχεται ότι δεν έχει συμβιβαστεί με τον πόνο και ότι ίσως αυτό να μη γίνει ποτέ.
Όπως εξομολογείται, η απώλεια ήταν μια εμπειρία εξαιρετικά δύσκολη, που άφησε σημάδια βαθιά και μόνιμα. Δεν μιλά για μια πληγή που κλείνει, αλλά για μια παρουσία που αλλάζει μορφή και μένει εκεί. «Δεν είμαι συμβιβασμένος με την απώλεια», λέει ξεκάθαρα, βάζοντας τέλος στο αφήγημα ότι ο χρόνος λύνει τα πάντα.
Ο Θάνος Καληώρας εξηγεί ότι η καθημερινότητα συνεχίζεται, η ζωή προχωρά, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι όλα μπαίνουν σε μια κανονικότητα. Υπάρχουν στιγμές που η απουσία γίνεται πιο έντονη, πιο βαριά, χωρίς προειδοποίηση. Και αυτές οι στιγμές, όσο κι αν προσπαθείς, δεν ελέγχονται.
Δεν προσπαθεί να φανεί δυνατός για τα μάτια του κόσμου. Αντίθετα, μιλά για την αδυναμία, για τις εσωτερικές συγκρούσεις και για το πώς μαθαίνεις να ζεις με κάτι που δεν αποδέχεσαι πλήρως. Όχι από άρνηση, αλλά από αγάπη. Γιατί, όπως αφήνει να εννοηθεί, ο συμβιβασμός με την απώλεια μοιάζει πολλές φορές με προδοσία της μνήμης.
Η στάση του είναι ανθρώπινη, αληθινή και χωρίς ωραιοποίηση. Δεν πουλά ελπίδα σε συσκευασία δώρου, ούτε προσποιείται ότι όλα περνούν. Λέει απλώς την αλήθεια του, όπως είναι: με πόνο, με αξιοπρέπεια και με σιωπές που λένε περισσότερα από λέξεις.
Σε έναν κόσμο που απαιτεί να «ξεπερνάς» γρήγορα, ο Θάνος Καληώρας θυμίζει ότι κάποιες απώλειες δεν ξεπερνιούνται. Τις κουβαλάς. Και συνεχίζεις.
Αναρτήσεις
